روزنه ایران

۲۹ سال قبل  وقتی من و خیلی از هم سن و سال های من به سیب زمینی میگفتن دیب دمینی  غیور مردان ایران زمین جان بر کفانه خرمشهر را از دست عراقی ها آزاد کردند.... نیازی به تعریف و تحسین آنها نیست...کار آنها آن قدر بزرگ بود که نیازی به بازگویی آن نیست....

یادشان گرامی....

تا حالا فکر کردید چرا اون بزرگمردان این همه فداکاری کردند؟ ایا امروز هم اگر چنین اتفاقی برای کشور بیفتد آنها باز آماده همچین کاری هستند؟ ما ها چطور؟ نسل جدید چطور؟

 

جواب من نه است.....ولی چرا؟