بارها گفته ام که با هرگونه حرکت انقلابی و بر اندازی به کلی مخالفم. من مثل میلیون ها ایرانی دیگر خواستار اصلاحات هستم. دوست دارم که دموکراسی با اصلاحات در ساختار موجود نظام بوجود بیاید. معتقدم که این کار عملی است (البته بسیاری از هم وطنانم با این نظر من مخالف هستند). به حرکت های زیر و رو کننده اعتقادی ندارم و تاریخ دموکراسی هم این را تایید کرده.  در شش ماه گذشته نه حکومت زیر بار اصلاحات رفته و نه مردم از مطالبات خود کوتاه آمدند. ولی از یک چیز ترس دارم و آن این است که زمانی برسد که حکومت زیر بار اصلاحات برود ولی مردم دیگر اصلاحات نخواهند. شش ماه پیش شعار مردم "رای من کجاست" بود ولی الان خبری از این شعار نیست و شعار های دیگر جای آن را گرفته است و نشان میدهد که مطالباتشان تغییر کرده. امیدوارم مردم پایبند به خواست خود که همانا اصلاحات است بمانند و حکومت هم زیر بار آن برود تا شاهد ایرانی دموکرات باشیم. والا به نظر من تحت هر شرایط دیگری 50 سال دیگر به عقب بازخواهیم گشت.