شوری که این روزها در ایران به پا شده است به نظر من اصلا قابل مقایسه با هیچ انتخاباتی در 30 سال و بلکه 50 سال گذشته نیست. مردم برای ابراز ناراحتی از وضع موجود دست به کار شده اند و هر شب در خیابان ها شعار در حمایت از نامزدهای اصلاح طلب می دهند. البته طرفداران دولت فعلی هم صحنه را خالی نگذاشته اند و از سیاستهای دولت حمایت می کنند ولی عجیب اینکه همه حرکات با آرامش پیش می رود و درگیری خاصی دیده نمی شود. این یعنی آغاز حرکت به سوی دموکراسی. این یعنی حرکتی که از زمان خاتمی آغاز شد و کسی جلودار آن نشد. این یعنی پیروزی اصلاحات فارغ از هر نتیجه ای در انتخابات. این یعنی معنای مردم سالاری.

این روزها نقش کسانی که رای نمی دهند و با بهانه های واهی خود را از این فرآیند رو به جلو جدا می سازند بیشتر نمایان می شود. این ها همان روشنفکر نماهایی هستند که فقط دوست دارند روی موجی سوار بشوند که دیگران به پا کرده اند. از مواهب دموکراسی استفاده کنند بدون اینکه خود را به زحمت بی اندارند و هزینه آن را بپردازند.

همه با هم یک بار دیگر در افکار خود تجدید نظر کنیم و راه درست دموکراسی را پیش بگیریم....جمعه همه با هم پای صندوق های سبز.....